Hastalıklarda Beslenme

Hastalıklarda Beslenme

Ne yediğiniz, nasıl yediğiniz, hatta bazen yiyip yemediğiniz bile iyileşme sürecini doğrudan etkiliyor. İşte bu yüzden hastalıklarda beslenme, tedavinin sessiz ama çok güçlü bir parçası.Her hastalık aynı değil, dolayısıyla herkese uyan tek bir beslenme listesi de yok. Diyabeti olan biriyle mide problemi yaşayan birinin ihtiyacı bambaşka. Kalp hastalığında tuz kısıtlanırken, böbrek hastalarında protein miktarı dikkatle ayarlanıyor. Bazı hastalıklarda enerji ihtiyacı artarken, bazılarında sindirimi yormayan daha hafif öğünler tercih ediliyor. Yani işin özü şu: Beslenme, hastalığa göre şekillenmeli.Örneğin enfeksiyon dönemlerinde iştah azalabiliyor ama vücudun enerjiye ve proteine ihtiyacı artıyor. Bu noktada az ama sık yemek, sindirimi kolay ve besin değeri yüksek gıdalarla devam etmek süreci ciddi anlamda rahatlatıyor. Bağışıklık sistemi için protein, vitamin ve minerallerin yeterli alınması iyileşmeyi hızlandırabiliyor.Sindirim sistemi hastalıklarında ise iş biraz daha hassas. Mide yanması, reflü, gastrit gibi durumlarda yanlış bir öğün tüm günü zorlaştırabiliyor. Yağlı, baharatlı yiyecekler yerine daha sade, pişirme yöntemi doğru seçilmiş besinler tercih edildiğinde hem ağrı azalıyor hem de ilaçların etkisi daha iyi hissediliyor.Kronik hastalıklarda beslenme, geçici bir önlem değil, yaşam tarzı haline gelmeli. “Biraz kaçırdım” dediğimiz küçük hatalar zamanla büyük sorunlara dönüşebiliyor. Bu yüzden yasaklar üzerinden değil, sürdürülebilir alışkanlıklar üzerinden bir plan yapmak çok daha gerçekçi oluyor.Bir de işin psikolojik tarafı var. Uzun süren hastalıklarda moral bozukluğu ve iştahsızlık sık görülüyor. Bu durumda beslenme sadece fizyolojik değil, ruhsal olarak da destekleyici olmalı. Kişinin sevdiği ama hastalığına uygun seçenekler bulmak bazen ilaç kadar etkili olabiliyor.Kısacası hastalıklarda beslenme, “ne yersen osun” sözünün en net karşılığı. Doğru planlandığında tedaviyi destekler, yanlış olduğunda ise süreci zorlaştırır. Bu yüzden hastalık dönemlerinde beslenme asla ikinci plana atılmamalı; doktor ve diyetisyen iş birliğiyle, kişiye özel ele alınmalıdır.